Tekst achterflap

(English below) Dit boek vertelt de dramatische levensverhalen van dertien vrouwelijke kunstenaars die studeerden aan de scholen van de Oekraïense modernist Mykhailo Boichuk (1882–1937). Samen bieden deze verhalen inzicht in de enige en belangrijke moderne kunststroming van Oekraïne, het “Boichukisme”. Boichuk ontwikkelde een nationale schilderstijl in Oekraïne. Zijn moderne kunststroming werd een centraal fenomeen binnen de culturele opleving van de jaren twintig. Zij bloeide toen Oekraïne vocht voor zijn onafhankelijkheid (1917–1921) en de Sovjetregering de Oekraïense taal en cultuur stimuleerde met een “beleid van Oekraïnisering” (1922–1931), maar ging tragisch ten onder tijdens Stalins terreurbewind. Boichuk en zijn studenten werden vervolgd, gevangengezet, gemarteld of vermoord vanwege hun “formalistische” stijl. Hun kunst werd vernietigd en muurschilderingen werden overschilderd of van de muren geschraapt. Nu Oekraïne opnieuw strijdt om zijn culturele identiteit te behouden, is het wederom van cruciaal belang om, in de geest van Boichuk, het land zijn kunst terug te geven, die te eren en er trots op te zijn. Dit boek wil daaraan bijdragen. Karina Groot is slavist. Ze schrijft over moderne kunstenaars. This book tells the dramatic life stories of thirteen women artists who studied at the schools of the Ukrainian modernist Mykhailo Boichuk (1882-1937). Together, these stories provide insight into Ukraine’s only and important modern art movement “Boichukism”. Boichuk implemented a national style of painting in Ukraine. His modern art movement became a central phenomenon of the Ukrainian cultural revival of the 1920s. It flourished when Ukraine was fighting for its independence (1917-1921) and the Soviet government promoted the Ukrainian language and culture with a “policy of Ukrainisation” (1922-1931), but failed tragically during Stalin’s regime of terror. Boichuk and his students were persecuted, imprisoned, tortured or murdered because of their “formalist” style. Their art was destroyed and murals were painted over or scraped off. Now that Ukraine is again fighting to preserve its cultural identity, it is once more vital, in the spirit of Boichuk, to give the country back its art, to honour it and to be proud of it. This book aims to achieve this. Karina Groot is a Slavist. She writes about modern artists.

Slogan/Promotie

(English below) Dit boek vertelt de dramatische levensverhalen van dertien vrouwelijke kunstenaars die studeerden aan de scholen van de Oekraïense modernist Mykhailo Boichuk (1882–1937). Samen bieden deze verhalen inzicht in de enige en belangrijke moderne kunststroming van Oekraïne, het “Boichukisme”. Boichuk ontwikkelde een nationale schilderstijl in Oekraïne. Zijn moderne kunststroming werd een centraal fenomeen binnen de culturele opleving van de jaren twintig. Zij bloeide toen Oekraïne vocht voor zijn onafhankelijkheid (1917–1921) en de Sovjetregering de Oekraïense taal en cultuur stimuleerde met een “beleid van Oekraïnisering” (1922–1931), maar ging tragisch ten onder tijdens Stalins terreurbewind. Boichuk en zijn studenten werden vervolgd, gevangengezet, gemarteld of vermoord vanwege hun “formalistische” stijl. Hun kunst werd vernietigd en muurschilderingen werden overschilderd of van de muren geschraapt. Nu Oekraïne opnieuw strijdt om zijn culturele identiteit te behouden, is het wederom van cruciaal belang om, in de geest van Boichuk, het land zijn kunst terug te geven, die te eren en er trots op te zijn. Dit boek wil daaraan bijdragen. Karina Groot is slavist. Ze schrijft over moderne kunstenaars. This book tells the dramatic life stories of thirteen women artists who studied at the schools of the Ukrainian modernist Mykhailo Boichuk (1882-1937). Together, these stories provide insight into Ukraine’s only and important modern art movement “Boichukism”. Boichuk implemented a national style of painting in Ukraine. His modern art movement became a central phenomenon of the Ukrainian cultural revival of the 1920s. It flourished when Ukraine was fighting for its independence (1917-1921) and the Soviet government promoted the Ukrainian language and culture with a “policy of Ukrainisation” (1922-1931), but failed tragically during Stalin’s regime of terror. Boichuk and his students were persecuted, imprisoned, tortured or murdered because of their “formalist” style. Their art was destroyed and murals were painted over or scraped off. Now that Ukraine is again fighting to preserve its cultural identity, it is once more vital, in the spirit of Boichuk, to give the country back its art, to honour it and to be proud of it. This book aims to achieve this. Karina Groot is a Slavist. She writes about modern artists.

Details