Leesclub rond ‘Mijn kinderjaren in de Provence’

Geplaatst door op 15:34 in | Laat een reactie achter

Wanneer:
29 september 2018 @ 14:00 – 16:00
2018-09-29T14:00:00+02:00
2018-09-29T16:00:00+02:00
Kosten:
Gratis

Let op: de Leesclub is verplaatst naar zaterdagmiddag 3 november! Gelukkig is het boek weer leverbaar, dus lezen maar.

Zaterdagmiddag 29 september kan iedereen die ‘Mijn kinderjaren in de Provence’ heeft gelezen of aan het lezen is, meedoen aan een leesclub in Franse stijl. Zo houden we de lange warme zomer nog even vast en duiken we meteen in een klassieker. De leesclub wordt georganiseerd i.s.m. met het Letterenfonds en begeleid door schrijver en ‘Pagnol ambassadeur’ Max Urai.
De e
ntree is vrij. Wel even aanmelden! Want de leesclub gaat door bij minimaal 5 deelnemers.

 

 

 

Marcel Pagnol was één van de bekendste kunstenaars van Frankrijk in de jaren ‘50 – hij maakte films, theater, vertaalde Shakespeare, en schreef romans en autobiografieën over zijn jeugd. Twee van die  autobiografieën zijn nu gebundeld door De Geus onder de titel Herinneringen aan mijn kindertijd. Op 29 september nodigt Hijman Ongerijmd schrijver Max Urai uit om een leesclub te leiden over dit boek.

Hoewel hij het grootste deel van zijn leven in Parijs woonde gingen alle verhalen van Marcel Pagnol  over de Provence. Zijn twee bekendste films, Jean de Florette en Manon des Sources, gaan over een moord in het Zuid-Franse gebied; zijn romans spelen zich er af, en veel van zijn theater. In Herinneringen aan mijn kindertijd, waarvan het eerste deel uitkwam toen Pagnol 62 was, kijkt hij terug naar zijn jonge jaren in dat gebied.
Het Franse platteland vóór de Eerste Wereldoorlog was een plek die nu wel een andere wereld lijkt – alle belangrijke technologische ontwikkelingen van die tijd, zoals telefoons en auto’s, waren nog niet gearriveerd. In plaats daarvan omschrijft Pagnol een wereld van houten watermolens, grootvaders die hun geld verdienen door stenen stuk te slaan, cafés waarin op zaterdag word gevochten, en bossen waarin mannen hun zoontjes leerden hun eigen eten te schieten.
Pagnol is ironisch en soms wat sentimenteel in zijn omschrijvingen, maar wat het meest geloofd is aan zijn autobiografische werk is dat het zo goed weergeeft hoe het is om een kind te zijn. Net als Roald Dahl, toen die zijn autobiografieën schreef, was Pagnol dit nog niet vergeten toen hij in de zestig was. Liefhebbers van jeugdverhalen en Franse sfeer kunnen hun hart ophalen.
Daarnaast is het boek interessant als een voorbeeld van life writing, het schrijven over het eigen leven. Pagnol doet niet alsof zijn herinneringen foutloos zijn, of ononderbroken; soms zitten er gaten van een paar jaar in het boek. Hij laat zien hoe hij de herinneringen bij zichzelf oproept. Eén van de eerste hoofdstukken, bijvoorbeeld, begint ermee dat hij de kop beschrijft van de hamer waarmee zijn grootvader jarenlang op een beitel heeft geslagen. Het staal is door dit werk helemaal hol uitgesleten.

Max Urai is schrijver, recensent, en een van de ambassadeurs van Schwob, een project van het Letterenfonds dat is gericht op het onder de aandacht brengen van klassiekers in de literatuur. Tijdens de leesclubmiddag zal hij het gesprek over dit boek leiden met gerichte vragen en wat meer achtergrondinformatie over de auteur en het boek.

Bestel het boek, ga lekker lezen en doe mee in de Leesclub!

Marcel Pagnol. Mijn kinderjaren in de Provence.
De Geus. € 18,99.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *